حاضر شدن محمد خاتمی در پای صندوق رای در یک شعبه رای گیری در اطراف دماوند و رای دادن در انتخابات 12 اسفند، باعث سرو صدا و تحلیلهای بسیاری شده است. اما حقیقت چیست و چرا خاتمی پای صندوق رای آمد؟!

باید کمی به گذشته برگردیم . کودتای عظیم فتنه 88 جنگ احزاب جبهه معاند بر علیه انقلاب اسلامی بود. اماشکست خورد و حضور عظیم مردم در نهم دی ماه، شکست قطعی این فتنه را اعلام کرد. عملکرد خاتمی و هاشمی در زمان ریاست جمهوری نشان داد که آنها تمام توان خود را بعد از آغاز ولایت امری مقام معظم رهبری در دو دوره باصطلاح سازندگی و اصلاحات بکار گرفته بودند تا بتوانند اولا رهبری را کنار بزنند و اگر نتوانستند او را تسلیم خواسته های خود نمایند !! فشار ها در قالب جنگ نرم، تهاجم فرهنگی، شبیخون فرهنگی و غارت فرهنگی روز به روز افزایش می یافت ،اما وقتی رهبری چفیه بر دوش در مصلی تهران در جمع جوانان بسیجی حاضر شد و اعلام کرد که اگر دشمن فشار بیاورد این بار صلح حسنی نخواهد بود بلکه عاشورا تکرار می شود فهمیدند که رهبر قصد تسلیم شدن ندارد و تا آخرین قطره خون حتی کربلا شدن ایستاده است. آنها دست از توطئه گری و خباثت برنداشتند و معانده و دشمنی را شدیدتر نمودند. بالاخره اولین برخورد و کودتای رسمی این جریان،در تیرماه 1378 بوجود آمد( حادثه کوی دانشگاه). که نتوانستند به اهداف خود برسند. دومین برخورد که هاشمی و خاتمی با تمام توانشان به صحنه آمدند و یقین داشتند که می توانند رهبری را از سر راه بردارند، فتنه 88 بود که با رمز تقلب در انتخابات ریاست جمهوری آغاز شد و به سرعت آشوب ها را گسترش دادند . دشمنان درون و بیرون متحد و یکپارچه می رفتند که طومار جمهوری اسلامی را در هم پیچند اما باز هم موفق نشدند. آنها تمام توان و اقدامات خود را برا ی اولین انتخابات پس ار فتنه جمع کردند تحریمهای گسترده و فلج کننده بزعم دشمن، تهدید دائمی به حمله نظامی، گرانی افسار گسیخته در داخل، بی ثباتی شدید پول ملی، تحریم انتخابات و... آنها را امیدوار کرده بود که این انتخابات با سردی تمام برگزار شود، در نتیجه رهبری مجبور شود دست نیاز خود را پیش آنان دراز کند اما خدا نخواست و منافقین رسوا شدند. خاتمی هنگامی که اخبار دائمی حضور گسترده مردم در سراسر کشور را دید و شنید، برای ادامه حیات خود چاره ای جز حضور نداشت.

حضور خاتمی و هاشمی در رای گیری 12 اسفند مشابه مسلمان شدن ابوسفیان پس از فتح مکه است. ابوسفیانی که تمام کوشش های خود را برای نابودی اسلام ناب محمدی ص با راه اندازی جنگهای بدر و احد و... انجام داد، ابوسفیانی که تمام کفر را در جنگ احزاب متحد نمود تا ریشه اسلام را براندازد، اما نتوانست . اما این مسلمانان و عاشقان ولایت نبوی بودند که نه تنها در جنگهای تحمیلی شکست نخوردند بلکه پایگاه اصلی کفار، مکه را نیز فتح کردند. وقتی مسلمانان مکه رافتح کردند، ابوسفیان چاره ای جز خزیدن به درون اسلام و ادامه توطئه در داخل ندید. او به نفاق رو آورد تا اسلام را از درون تباه و نابود کند.  سابقه عملکرد خاتمی و هاشمی نشان می دهد که رای دادن آنها از هیچ علاقه ای از سوی آنان و یا توبه نمی باشد ! آنها چاره ای جز این کار نداشتند  اگر به بیانات مقام معظم رهبری در مراسم تنفیذ حکم احمدی نژاد در دوره دوم ریاست جمهوری دقت کنیم، معظم له فتنه گران را "اصحاب مسجد ضرار" نامیدند. و مسجد ضرار محل تجمع و هماهنگی خبیث ترین، لجوج ترین ، عنود ترین و دشمن ترین دشمنان پیامبر و اسلام یعنی منافقین بود. و امام خمینی فرمودند منافقین از کفار بدترند. حال خودتان این دوگفته را با یکدیگر جمع کنید و ...

چند روز قبل اتحادیه اروپا با کمال وقاحت و بی شرمی، برای جلوگیری از پیشرفت های خیره کننده ایران در تمام زمینه ها، و برای زهر چشم نشان دادن به ملتهای بپا خاسته مسلمان در الگو گیری از ایران سرفراز ، خرید نفت از ایران را تحریم کرد.البته اتحادیه اروپا جهت آماده شدن کشورهای اروپایی برای جایگزین کردن نفت ایران ، اجرای تصمیم خود را به شش ماه بعد موکول کرده اند.

دولتهای آمریکا ، آلمان ، فرانسه و... نیزبا انجام دیدارهای دیپلماتیک کوشیدند که ژاپن، چین و هند را نیز از خرید نفت ایران منصرف کنند که هنوز موفق نشده اند اما ناامید هم نشده اند.

در ایران، اما وزیر نفت رسما اعلام کرد که ما هرلحظه آمادگی داریم تا نفت را به اروپا قطع کنیم. عده ای از نمایندگان و مسئولین کشور نیز از بی اثر بودن تحریم ها و قدرت ایران برای مقابله با این تحریمها سخن گفته اند.

اما همه نگاهها به مجلس محترم شورای اسلامی است که آیا در مقابل وقاحت و کمال بی ادبی و بی شرمی اروپایی ها چه اقدامی انجام میدهد؟! آیا قانون قطع صادرات نفت به اروپا را با فوریت و قبل از سر رسید موعد اروپا تصویب می کند؟ آیا جواب دندان شکنی به اروپایی های بی حیا خواهد داد که درس همیشگی برای آنها باشد؟آیا از این مجلس باصطلاح اصولگرا آبی گرم میشود؟! ان شاالله که بشود. منتظر می مانیم و ایام را رصد می کنیم.

هنگامی که نهضت اسلام در مکه آغاز گردید بنی امیه  به رهبری ابوسفیان ، تمام قد در مقابل  نهضت ایستادند و با آنچه در توان داشتند کوشش کردند اجازه ندهند اسلام گسترش پیدا کند. از شکنجه مسلمانان تا به شهادت رساندن آنها و تا محاصره تمام عیارو کامل مسلمانان در شعب ابی طالب، نمونه ای از این اقدامات است. پس از هجرت مسلمانان به مدینه و تشکیل دولت اسلام به رهبری رسول اعظم  حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه  وآله  باز هم این بنی امیه بودند که با راه انداختن جنگهای مکرر از بدر و احد و خندق و همپیمانی با یهودیان و سایر قبایل در جنگهای خبیر و تبوک و حنین و...   و ارتباط با جریان نفوذی در داخل امت اسلام (نفاق) تمام کوشش خود را در براندازی  و نابودی کامل اسلام بکار بردند.

هنگامی پیامبر عزیز در اخرین سالهای عمر مبارکشان مکه را فتح کردند، جناح و حزب اموی ،ادامه مقابله مستقیم با اسلام را مساوی نابودی کامل خود دانست، در نتیجه ادامه حیات خود را در پیوستن به اسلام دانستند  و کوشش کردند ازدرون اسلام را نابود سازند.حزب اموی هیچگاه به اسلام ایمان نیاورد.

این گروه بالاخره در دوران خلافت عثمان مجددا قدرت را بدست آوردند و معاویه به عنوان لیدر بزرگ این حزب بار دیگر و صراحتا اعلام کرد که هدف نهایی ما محو نام محمد (ص ) و اسلام از صفحه زمین است.

بنی عباس هم گروه دیگری بودند که همراه اسلام و سایر مسلمانان بودند و هنگامی که قدرت به بنی امیه رسید با بنی هاشم متحد شدند و بر علیه بنی امیه ، مبارزات خود را ادامه دادند. جمعی از پیروان راستین ولایت نیز به حزب بنی عباس پیوستند و در پاسخ به اعتراض بنی هاشم که اینها امامت و ولایت را قبول ندارند و طرفداری آنها از ولایت وصلحتی است و اکنون برای به قدرت رسیدن به آن نیاز دارند؟! پاسخ می دادند که شما چقدر بدبین هستید! درست است شاید تعدادی از بنی عباس اشتباهاتی داشته اند اما توبه کرده اند و اکنون در خط ولایت هستند؟! هر چه بنی هاشم به این گروه اصرار می کردند که اگر بنی عباس صادقند بیایند و در پناه و رهبری امام معصوم به مبارزات خود ادامه دهند . فریب خوردگان می گفتند اکنون در مقابل ما قدرت بنی امیه است و بیان این سخنان باعث شکستن وحدت می شود و طرف داران واقعی امامت را به تندروی و وحدت شکنی و ... متهم کردند. بنی عباس شعار محوری خود را "یالثارات الحسین" قرار داده بودند و هنگامی که از آنان در مورد حاکم پیشنهادی سوال می کردند جوابشان این بود که " الرضا من آل محمد" حاکمی که مورد رضایت آل محمد باشد.

از آنسو در اثر کوشش های حضرت باقر و صادق علیهما السلام، زمینه تشکیل حکومت علوی فراهم گردید، و شیعیان و طرفداران واقعی خط امامت و ولایت خود را آماده تشکیل حکومت علوی می نمودند.

بنی عباس که پیروزی پیروان راستین پیامبر و علی و طرفداران حقیقی ولایت را نزدیک و قطعی می دیدند، ناگهان حقیقت درون خود را نشان دادند و در یک چرخش 180 درجه ای، بدتر از بنی امیه در مقابل جریان اصیل اسلام ایستادند. آنها پس از پیروزی تمام شعارهای خود را مبنی بر ایمان به ولایت و امامت از یاد بردند و تمام شیعیان و پیروان واقعی ائمه را یا شهید نموده ، یا به زندان افکندند و یا آنها را تبعید کردند.افرادی از معتقدان امامت که به آنها پیوسته بودند یا تغییر عقیده دادند و یا به بدترین وضع شهید شدند و یا به زندان و تبعید گرفتار شدند. تمام ائمه مظلوم شیعه بعد از حضرت سجاد علیه السلام  به دست  حزب بنی عباس به شهادت رسیدند. آنها حتی بدتر از بنی امیه عمل می کردند و امام کاظم علیه اسلام را با عنوان وحدت شکنی و تفرقه بین مسلمین ! ! ! سالها به زندان انداختند. و باز هم این بنی هاشم، پیروان حقیقی اسلام و قران ، امامت و ولایت بودند که مظلومانه در سیاهچالها، یا در تبعید  و یا تحت الحفظ حکومت عباسی بودند و دورانی بر مسلمین گذشت که بسیار شدیدتر و خفقان بارتر از دوران بنی امیه بود.

اینروها مملکت ما حال و هوای انتخابات مجلس شورای اسلامی را دارد. بنظر می رسد که اصلاح طلبان که  دشمنان دین خدا هستند و مجبور شده اند به داخل امت اسلام بیایند یا نابود شده اند یا در حال نابودی کاملند . اما آیا این روزهای ما شباهت با صدر اسلام و جریان بنی امیه، بنی عیاس و بنی هاشم ندارد؟!

حاج شیخ حسین انصاریان در یکی از سخنرانی هایش، در مورد توبه داستان زیر را نقل کرد که بسیار تکاندهنده و آموزنده است 

یكى از علماى جامع و كامل و عارف و فیلسوف می‏فرمودند: براى دیدن یكى از اقوام به شهرمان در یك منطقه سردسیر كشاورزى رفتم.

 وقتى وارد خانه‏اش شدم، گفت: آقا! اول یك مسأله شرعى دارم، این را جواب بدهید.

 گفتم: بفرمایید، گفت: امسال تا زانوى ما در این منطقه برف آمده است، پنج و نیم، شش صبح تازه هوا روشن شده بود، من آمدم بیل و پارو برداشتم كه به باغ بیایم داخل آلاچیق دیدم یك گرگ قوى آمده و زیر آلاچیق خوابیده، من و بیل و پاروى من را كه دید، اصلاً عكس العمل نشان نداد، نترسید، ولى من ترسیدم جلو بروم، خیلى گرگ قویى بود.

 فكر كردم بیابان پر برف است، چیزى گیرش نیامده است، به اینجا پناه آورده. برگشتم و مقدارى نان و گوشت شب مانده بود، مقدارى شیر، این‏ها را داخل سینى گذاشتم و راه افتادم، گفتم: نزدیكش كه شدم، اگر قیافه عصبى گرفت، سینى را میاندازم و فرار می‏كنم. اگر عكس العملى نشان نداد، جلو می‏روم.

 دیدن گرگ مادر و پذیرایى از او

 كنار باغ هم آغل گوسفندهایم بود ، جلو آمدم ، دیدم نه ، عكس العملى نشان نمی‏دهد ، زنده هم هست ، نمرده ، نزدیك او رسیدم ، دیدم مقدارى شكمش را بلند كرد و زیر شكمش چهار پنج تا بچه گرگ است كه تازه آنها را زاییده بود.

هیچ چیزى گیرش نیامده بود، گرسنه، بچه‏ ها یك مرتبه شروع به ناله كردن كردند، و حالت چشم این گرگ برگشت، مثل این كه می‏خواست با چشمش به من بگوید: دستت درد نكند، ما بیچاره بودیم، من تازه زاییدم، بچه‏ هایم گرسنه هستند.

سینى را گذاشتم. گرگ لقمه لقمه برداشت و اول در دهان بچه‏ هایش گذاشت، مادر است.
 
میزان محبت خدا بر بندگان

خدا فرمود: محبت كل مادرهاى عالم را از انسان و جن و حیوان را جمع كنند، یك ذره محبت من را نشان نمیدهد. من محبتم به بندگانم اگر صد باشد، یكی ‏اش را در كل عالم پخش كردم، نود و نه تاى آن را گذاشتم كه قیامت خرج آنها كنم.

ما با دلگرمى امشب پیش تو آمدیم، خیلى هم دلمان گرم است، هیچ ناراحتى‏اى نداریم.

گرگ هم غذا را خورد و بهار شد، گرگ همانجا ماند و نرفت، كجا برود؟ نمك خورده اینجا بود، محبت و احسان دیده، كجا برود؟

حمیدى در جمع بین صحیحین گفته است: «اسیرانى را نزد پیامبر آوردند ناگاه زنى از میان ایشان دوان دوان در پى كودكى برآمد. طفل خویش را در میان اسیران یافت، به سینه گرفت و شیر داد.

  پیامبر فرمود: آیا گمان دارید این زن فرزند خود را در آتش بیفكند؟ یاران پیامبر پاسخ گفتند: نه به خدا سوگند. پیامبر فرمود: خداوند نسبت به بندگانش مهربانتر از این زن به فرزندش است.»

 در همان كتاب از رسول خدا روایت شده كه خداوند صد رحمت دارد كه یكى از آنها را نازل فرموده و به آن رحمت میان جن و انسان و درندگان و حشرات، دوستى و مهر افكند كه به واسطه آن با هم انس می‏گیرند و ددان توله‏ هاى خود را پاس میدارند. نود و نه رحمت باقیمانده ذخیره‏اى است كه پروردگار به وسیله آن در قیامت بندگان خود را با آن مورد ترحم قرار مى‏دهد.»

درخت‏ها شكوفه كردند و بچه گرگها هم بزرگ شدند و روزها با همدیگر بازى می‏كردند، كم كم دیدم مادرشان دیگر غذا قبول نمیكند، پشت یك درخت مخفى شدم، دیدم از دیوار كوتاه آخر باغ بیرون می‏رود و عصر برمی‏گردد و غذا میآورد،
 
دریدن گوسفند صاحبخانه توسط بچه گرگها

 یك روز صبح گرگ رفت، این سه چهار تا بچه گرگ با همدیگر رفتند داخل آغل و یك بره را خفه كردند و داخل آلاچیق كشیدند و شروع به خوردن كردند.

گفتم: عیبى ندارد، عصر بود، دیدم سر و صدا بلند شد، از اتاقم بیرون آمدم، دیدم گرگ برگشته بود، چشمش به این بره من افتاده كه بچه‏ هاى او كشته بودند، دیدم این بچه‏ ها را می‏گرفت و چهار پنج بار به زمین می‏كوبید؛ كه بی‏مروت‏ها! آخر چهار ماه است به ما محبت كرده، بره او را چرا پاره كردید؟ ما كه پنجاه سال است نان خدا را می خوریم و كفران می‏كنیم.

گرگ، بچه‏ ها را زد و بعد هم هر چهار پنج تا را غروب جلو انداخت و برد، پشت دیوار انداخت و خودش روى دیوار نشست و به من نگاه كرد و چشمش پر از اشك شد كه من شرمنده و خجالت زده هستم.

 حالا سؤال شرعى من این است كه گرگ رفت و دیگر نیامد، چهار پنج روز بعد آمد، دیدم یك بره كوچك آورده است، از آن طرف دیوار به این طرف دیوار انداخت و خودش هم روى دیوار نشست كه من به جاى آن بره‏ اى كه بچه ‏هایم خوردند، این را براى تو آوردم. نمی‏دانم هم از چه گله‏ اى گرفته و آورده، آیا این بره حلال است یا نه؟

 انسان عاقل و فهمیده! كسى كه خدا براى تو پیغمبر و على و حسین علیهم‏السلام را فرستاده است! خانم‏هایى كه برایتان فاطمه علیهاالسلام را فرستاد! چه چیزى بیاوریم كه تلافى گناهان گذشته خودمان را بكنیم؟

باز معرفت گرگ كه رفت و یك بره پیدا كرد و آورد، ما برایت چه بیاوریم؟ ما همان حرف امام على علیه‏السلام را مى‏زنیم:

  »ارحم من رأسُ ماله الرجاء و سلاحهُ البكاء » ما غیر از گریه سرمایه‏اى نداریم«.